Życie - część 3

Przepraszam, że tak późno wstawiam kolejny rozdział, ale rozumiecie święta. Zapraszam. Mam nadzieję, że wam się spodoba.

W domu rozpakowaliśmy zakupy. Nalałam zimnego napoju.

-Yuko? Zadzwonisz do szkoły?

-Chcesz zrobić sobie dłuższe wolne?

-Kilka dni. Proszę.

-Zgoda. Ale mam nadzieję, że dasz radę nadrobić zaległości.

-Nadrobię wszystko. O to się nie martw. Sora mi pomoże.

-Twój kolega?

-Tak. Co robimy im na kolację?

-Obejrzyjmy w czwórkę jakiś film. Zrobimy popcorn. Albo olbrzymia pizzę, która ledwo co zmieści się w piekarniku. Można też zrobić ciasto.

-Mamy składniki?

-A myślisz dlaczego zrobiliśmy takie wielkie zakupy?

-No tak.

Oboje się uśmiechnęliśmy. Zadzwoniłam do szkoły brata, a Yukki w międzyczasie szukał przepisów w internecie. Wytłumaczyłam wszystko dyrektorce i się rozłączyłam. Zadzwoniłam od razu do mojego prawnika. To była sprawa niecierpiąca zwłoki. Umówiłam się z nim na następny dzień na godzinę czternastą. Obyśmy do tego czasu wstali. Uśmiechnęłam się do siebie po skończonej rozmowie i nagle brat położył głośno książkę na stół.

-Mam kilka przepisów znalezionych.

-Kilka? A ta książka to co to jest?

-Książka od taty. Zapisywali z mamą własne receptury na ciasta i inne dania.

-Rozumiem. Czyli to też wziąłeś ze sobą?

-Tak.

-Masz coś ciekawego?

Poszukaliśmy razem przepisu. Gdy go już mieliśmy ugotowaliśmy tradycyjny ramen i do tego słodkie dango. Schowaliśmy posiłek do lodówki i przyszykowaliśmy salon na seans. Minęło kilka godzin, więc szybko się wykąpaliśmy i ubraliśmy. Czekaliśmy. Gdy usłyszeliśmy dzwonek do drzwi ruszyliśmy biegiem do nich. Przyszedł tylko kolega brata.

-Jestem Sora. Miło mi cię poznać Yumihiko – san.

-Mów mi po imieniu. Proszę.

-No dobrze.

-Dziękuję. Mi również miło cię poznać Sora. Yukki. Zaprowadź gościa do salonu.

-Jasne. Zaraz wracam.

Poszli. Poszukałam komórki. Miałam kilka nieodebranych połączeń i kilka smsów od Yuri. Pisała, że się spóźni. Odpisałam, żeby się tym nie martwiła i tak na nią zaczekamy. Zadzwoniła.

-Jak to zaczekacie?

-Brat u mnie zamieszkał. I przyszedł na noc jego chłopak. Zorganizowaliśmy z Yukkim kilka atrakcji dla naszej czwórki.

-Rozumiem. Za niedługo będę.

-Dziękuję. To do zobaczenia.

Poszłam do salonu by powiedzieć Yukki-emu, że Yuri za niedługo powinna być. Jak weszłam, tak wyszłam z pokoju. Yukki i Sora się całowali więc nie chciałam im przeszkadzać. Czekałam na Yuri w kuchni. Chciałam być przy niej tej nocy. Dostałam smsa: „Będę za dziesięć minut. Zrobisz mi herbatę jak przyjdę? Jestem cała zziębnięta.” Odpisałam i nastawiłam wodę na cztery herbaty. Poszukałam najlepszej herbatki jaką miałam w szafkach. Naszykowałam i gdy zalewałam, zadzwonił dzwonek.

-Yukki! Otwórz!

Nic się nie stało. Musiałam odstawić czajnik i sama pójść. Szybko otworzyłam i wpuściłam Yuri do środka. Naprawdę było chłodno i lało.

-Ściągaj buty i do łazienki. Zaraz przyniosę ci jakieś suche ubrania.

-Dz.. dzię... dzięki. Dała mi całusa w policzek i poszła. Szybko poszłam do pokoju po jakieś ubrania i zaniosłam jej.

-Przyjdź do kuchni jak będziesz gotowa – powiedziałam i poszłam.

-Yuko. Zaczekaj.

-Coś się stało?

-Czy możemy porozmawiać?

-Jasne – odpowiedziałam i weszłam z powrotem do łazienki. Yuri mnie przytuliła. Odwzajemniłam uścisk i poczułam jak bardzo jej musi być zimno.

-O czym chciałaś ze mną porozmawiać?

-Coś się stało, że mnie zaprosiłaś?

-Ehh... Ubierz się i z bratem wam wszystko powiemy.

-Rozumiem.

Szybko się ubrała i poszłyśmy do kuchni. Na stole zamiast kubków znalazłyśmy karteczkę z napisem: „Chodźcie do salonu.” Poszłyśmy. W salonie chłopcy już czekali. Usiadłyśmy na kanapie.

-A więc?

-Yukki? Czy mówiłeś już coś Sorze?

-Jeszcze nie. Obiecałem, że mu powiem jak już będziesz z nami.

-Rozumiem. No to powiem wprost. Umarli nam rodzice.....

Yuri mnie przytuliła, bo pojawiły mi się łzy w oczach. Wtuliłam się w nią. Yukki zaczął być pocieszany przez Sorę.

-Damy sobie z tym radę. Razem osiągniemy więcej i szybciej. Prawda?

-Niby tak. Właściwie to wy się nie znacie. Yuri to jest Sora. Sora to Yuri. Sora jest chłopakiem Yukki'ego, a Yuri to moja dziewczyna.

-Miło mi.

-Mnie również. Yuko. Ile nie spałaś?

-Od rana. To nic. Dam radę jeszcze trochę posiedzieć - powiedziałam i bardziej wtuliłam się w ramię mnie obejmujące. Yukki włączył film. Ale zasnęłam przy napisach początkowych.