Shaman King - częśc 1

Gome za tak późne wstawianie nowego rozdziału. Problemy z komputerem mam. A chwilowo nawet dostępu nie mam by cokolwiek wrzucać. Przepraszam i zachęcam do czytania :D

Ps. Jeśli ktoś chciałby scenkę z końca rozdziału proszę pisać na gadu :D lub w komentach podać jakiś kontakt do siebie bym mogła to wysłać :D

W anime znalazłam się szybciej niż myślałam. Poszukałam Strasznego Wzgórza. To było pierwsze miejsce, o którym pomyślałam. Usiadłam pod wielkim drzewem i zaczęłam płakać.

-Amidamaru!!! Zaczekaj!!!

-Yoh!!!

-Bason!!!

-Ktoś tam jest!!!

Usłyszałam krzyki, więc spojrzałam do góry. Nie wyglądałam za dobrze. Podeszła do mnie Anna.

-Kim jesteś?

-Ja? Ja już sobie stąd idę. Mną się nie przejmujcie - powiedziałam i wstałam. Oparłam się o drzewo i spojrzałam w niebo. Ruszyłam przed siebie. Nawet nie wiedziałam gdzie idę. Ktoś mnie zatrzymał, więc na niego spojrzałam. Yoh trzymał mnie za ramię.

-Zaczekaj. Chciałbym z tobą porozmawiać. Amidamaru powiedział mi coś ciekawego. Mogę wiedzieć skąd jesteś?

-Nie. Proszę. Puść mnie. Muszę wracać do domu.

-Odprowadzimy cię. Chodź na wzgórze.

-Nie mogę. Chociaż to może być jedyne miejsce skąd mogę wrócić. No dobrze. Pójdę.

Wróciliśmy na Wzgórze. Wszyscy czekali na Yoh. Usiadł i zaprosił mnie obok siebie. Usiadłam grzecznie i zamachałam ogonem, który po chwili leżał na ziemi.

-Jak chcesz stąd wrócić do domu?

-Wystarczy, że ktoś mnie obudzi. Nie należę do tego świata. Przykro mi.

-Yuko!!! Gdzie jesteś?!

„Yuri?! Co ona tu robi?!”

-Muszę się schować. Nie chcę by mnie znalazła. Pomożecie?

-Jasne. Pomogę ci wejść na drzewo. Co ty na to?

-Ok. Może być.

Wszedł na drzewo i mnie przyciągnął do siebie. Posadził na jednej gałęzi i zeskoczył. Przybiegła Yuri.

-Przepraszam. Nie widzieliście może tutaj małej fioletowowłosej dziewczynki?

-Niestety nie. Siedzimy tu cały wieczór i nikogo nie widzieliśmy.

-Dziękuję.

Pobiegła dalej. Właśnie chciałam zejść, gdy osunęła mi się noga i spadłam. Bolał mnie tyłek, ale nic więcej mi nie było. Wróciła Yuri.

-Yuko. Tak myślałam, żeby wrócić. Lubisz takie miejsca, gdy się czymś martwisz. Wyglądasz uroczo. Są prawdziwe?

-Hai - opuściłam wzrok zawstydzona. - Jeśli chcesz możesz ich dotknąć. Nie dotykaj tylko ogona. Jest bardzo wrażliwy.

-Rozumiem.

Podeszła i dotknęła uszu. Zawstydzona, ze spuszczoną głową czekałam co następnie zrobi. Złapała mnie za podbródek i wręcz zmusiła bym na nią spojrzała. Pocałowała mnie, gdy dźwignęłam głowę.

-Yoh. Gdzie tu jest jakiś hotel?

-Możecie zatrzymać się u nas - powiedziała Anna.

-Naprawdę? Dziękuję Anno.

-Skąd znasz moje imię?

-Jestem Yuko. Podróżniczka. Znam wszystkich.

-Rozumiem. Czy ty widzisz duchy?

-Zależy jakie. Amidamaru i Basona widzę.

-Miło mi Cię poznać Yumihiko.

-Skąd wiesz jak mam na pełne imię?

-My duchy też wiemy dużo rzeczy.

Uśmiechnęłam się i wszyscy ruszyliśmy do domu Yoh. Anna zaprowadziła nas do jakiegoś pokoju.

-Tutaj możecie odpocząć.

-Dziękujemy.

Anna wyszła, a ja położyłam się na materacu. Yuri położyła się obok mnie i przytuliła.

-Kocham cię.

-Ja ciebie też.

-Jak się tutaj znalazłaś?

-Yukki powiedział jak ty się tu dostałaś i zrobiłam to samo.

-To niebezpieczne dla zdrowia. Musisz stąd wyjść.

-Nie zostawię cię samej.

-Wiem.

Pocałowałam ją. Pogłębiła pocałunek, czułam jej język obok swojego. Pozwoliłam sobie na więcej i moje ręce powędrowały na jej ramiona. Zaczęły błądzić po jej skórze na szyi, by po chwili trafić na zamek sukienki. Odpinałam bardzo powoli, ale Yuri zniecierpliwiona zsunęła sukienkę z siebie i została w samej bieliźnie. Dotknęła ogona przypadkowo. Zamiauczałam i zarumieniłam się jeszcze bardziej.

-To w tym sensie jest taki wrażliwy?

-Taa... - odpowiedziałam. Pocałowała mnie i zaczęła pozbywać się ze mnie części garderoby, (scena wyłącznie na maila). Ja się tylko uśmiechnęłam i powoli odpłynęłam w czerń.